EC

Emil Czeczko

Żołnierz, dezerter
Urodzony
29.05.1996
Zmarł
17.03.2022
Miejsce urodzenia
Bartoszyce
Przeżył(a) lat
26

Biografia

Emil Czeczko urodził się 29 maja 1996 roku w Bartoszycach. Po ukończeniu szkoły średniej pracował w przedsiębiorstwach budowlanych, a w 2018 roku wstąpił do wojska. Służył w 11 Mazurskim Pułku Artylerii w 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej, osiągając stopień starszego szeregowego.

W sierpniu 2020 roku wprowadził się do mieszkania matki, gdzie przez miesiące znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie. W maju 2021 roku dokonał na niej napaści, co zakończyło się interwencją policji. We wrześniu 2021 został skazany za znęcanie się, otrzymując zakaz zbliżania się. Miał także problemy z prawem za jazdę pod wpływem alkoholu i marihuany.

W grudniu 2021 roku, podczas kryzysu migracyjnego, został wysłany do patrolowania granicy z Białorusią. 16 grudnia zdezerterował i poprosił o azyl na Białorusi, twierdząc, że polskie służby strzelały do migrantów. Jego zeznania były rozpowszechniane w białoruskich mediach, gdzie przedstawiał się jako świadek rzekomych zbrodni.

17 marca 2022 roku Emil Czeczko został znaleziony martwy w swoim mieszkaniu w Mińsku. Okoliczności śmierci nie zostały wyjaśnione. Jego pogrzeb odbył się w maju 2022 roku, a władze białoruskie kontynuowały wykorzystywanie jego postaci do celów propagandowych, wznosząc mu pomniki i fundując nagrody jego imienia.

Pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Służba w 11 Mazurskim Pułku Artylerii
Wystąpienia w białoruskich mediach jako świadek rzekomych działań polskich służb
Ustanowienie nagrody jego imienia na Białorusi

Ciekawostki

Emil Czeczko przed dezercją miał konflikt z pracodawcą, domagając się urlopu, na który nie miał prawa.
W 2021 roku został skazany za znęcanie się nad matką, a po ucieczce na Białoruś otrzymał wyrok 6 miesięcy więzienia.
Po śmierci Czeczki białoruskie władze umieściły billboardy z jego podobizną przy przejściu granicznym w Brześciu.